Yamalı bir ömrün içinden geçen
Bavulu yırtık bir yolcuyum.
İçinde yarım kalmış vedalar,
Gönderilememiş özlemler taşıyorum.

Her terminalde biraz daha eksiliyorum.
Her garda başka bir yalnızlık

Ve şehir…
Direnmeyi unutmuş insanların
Sessizliğine gömüldü.

Bir kaldırım taşında üşüyor çocukluğum.
Göğsümde, paslı bir kapı gibi çarpıyor yalnızlık.
Sanki bütün şehirler
Aynı anda terk edilmiş gibi.

Oysa ben,
Gözlerinde sığınacak bir ülke arıyordum.
Gözlerin ki,
Bir ayet derinliğinde bakardı bana.
İçimde yıkılan bütün şehirler
Tek bir tebessümünle yeniden kurulurdu.

Gözlerin...
Karanlığın ortasında açılan
Sessiz bir inşirah gibi.
Yorulmuş ruhuma
Bir ikindi vakti esen ılık rüzgâr gibi,
Yeniden nefes olurdu.

Ama yine de yaşarız...
Yamalı umutlarla,
Yarım kalmış düşlerle,
Ve kırık bir aynada, kendimize bakarak.